|
"ยังไม่อัพเดทหลาวหรือ เว็บ
phuketport.com ของคุณผมเห็นตั้งนานแล้ว"
คำพูดของท่านโรจน์ phuketjobs.com
ผมได้ยินคำนี้ถึงเกิดอารมณ์ขึ้นมาทันที "กูต้องทำทำอะไรสักอย่างแล้ว
(เหมือนชื่อเพลง ฉันต้องทำทำอะไรสักอย่างแล้ว ของ ป้างนครินท์
กิ่งศักดิ์)"
ผมจึงได้ชักชวน เพื่อนๆ คนภูเก็จตัวจริงของผม (พี่โรจน์,พี่เก๋,ยุทธ
ดัลลิส,เปิ้ล ดัลลิส,วุฒิ UOB, น้อง สุดสวยและผมเว็บมาสเตอร์สุดหล่อ)
ออกไปหาข้อมูลมาอัพเดทเว็บของคนภูเก็ตคนนี้สักหน่อย จึงลงเอ๋ย
กันที่ "วัดพระทอง (วัดพระผุด)" เพราะเป็น หนึงใน
Unseen Thailand (มุมมองใหม่ในไทยแลนด์) ของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
เราเริ่มต้นการเดินทางเวลา 12:00 น. ล้อหมุน ที่โรงแรมภูเำก็ตไซเบอร์อินน์
"กินข้าวหรือยัง"
ท่านโรจน์ถาม
"ยังไม่กินที นั้นเราไปกินข้าวกันก่อนมั้ย"
"กินอะไรกันดีหล่ะ"
"คนภูเก็ตตัวจริงอย่างเรา
ต้องกินอาหารคนภูเก็ต ต้องไปกินหมี่ผัด ที่สยามแหล่ะ"
ผมตอบด้วยความภูมิใจ
 |
สรุปแล้วพวกเรามาเติมกำลังที่ร้านหมี่แถวๆสยาม
นี่ครับหมี่หุ้นผัดใส่ของผมน่ากินมั้ยครับ เป็นหมี่ผัดของคนภูเก็ตต้องกินกับผักเครื่องเคียง
จะมีกุ้ยฉาย กับ หัวหอมแดง อร่อยน่ากินมั้ยครับท่าน |
| หมี่หุ้นผัดของผมครับ |
|
 |
 |
| กระเพราไก่ไข่ดาวของท่านโรจน์ |
อร่อยมั้ยครับท่าน |
หลังจากพวกเราอิ่มกันแล้วเราก็มุ่งหน้าไปยังเป้าหมายของเรา
นั้นก็คือ "วัดพระผุด"
ประวัติคราวๆของวัดพระทอง
(วัดพระผุด)
อยู่ห่างจากตัวเมืองภูเก็ตประมาณ 21 กิโลเมตร ไปตามถนนเทพกษัตรีผ่านสี่แยกอำเภอถลาง
ถึงที่ว่าการอำเภอถลางทางด้านขวาจะมีทางแยกเข้าวัดพระทอง
วัดนี้มีพระพุทธรูปผุดขึ้นจากพื้นดินเพียงครึ่งองค์
เมื่อคราวศึกพระเจ้าปะดุง ยกพลมาตีเมืองถลาง พ.ศ.
2328 ทหารพม่าพยายามขุดพระผุดเพื่อนำกลับไปพม่า
แต่ขุดลงไปคราวใดก็มีฝูงแตนไล่ต่อยจนต้องละความพยายาม
ต่อมาชาวบ้านได้นำทองหุ้มพระพุทธรูปที่ผุดจากพื้นดินเพียงครึ่งองค์
ดังปรากฏอยู่จนถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของ
พิพิธภัณฑสถานวัดพระทอง เป็นที่เก็บรวบรวมโบราณวัตถุข้าวของเครื่องใช้ของชาวภูเก็ต
เช่น จังซุ่ย เสื้อกันฝนชาวเหมืองแร่ดีบุก รองเท้าตีนตุกของสตรีเชื้อสายจีนที่ต้องมัดเท้าให้เล็กตามค่านิยมของสังคมสมัยนั้น
พิพิธภัณฑ์เปิดให้เข้าชมฟรีทุกวัน เวลา 07.00 น.
17.00 น.
|
 |
ถึงแล้วครับ อยู่ห่างจากตัวเมืองประมาณ
21 กิโลเมตร |
| |
|
 |
 |
| เราก็มาถึงวัดจนได้ |
โบสถ์พระวิหารในวัด |
 |
 |
| ภายในโบสถ์ |
องค์พระผุดองค์ใหญ่เขาทำครอบองค์จริง |
 |
|
| ในวัดมีองค์พระผุด2องค์ประดิษฐสถานคู่กันองค์เล็กเป็นองค์จำลองเขาจะไว้ประชาชนติดทอง |
|
 |
 |
ภายในจะมีพระประจำวันประดิษฐสถานอยู่รอบองค์พระผุด
ไว้ให้บูชา ส่วนของผมเกิดวันเสาร์ครับ พระนาคปรก เป็นพระประจำวันเสาร์ |
 |
 |
| แต่วันจะมีประชาชนมานมัสการหลวงพ่อพระผุดเป็นจำนวนมาก
มีทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ |
 |
 |
| มีพระเครื่อง รูปหลวงพ่อพระผุดไว้ให้ประชาชนนำไปบูชาเพื่อความเป็นศิริมงคล |
 |
เป็นที่น่าสังเกตุอยู่อย่างหนึ่งของวัดพระทองแห่งนี้
ว่ามีการผสมผสานศิลปะวัฒนธรรมจีนอยู่ด้วย สังเกตุได้จาก
รูปนี้ อันจะเป็นที่เผากระดาษเงินกระดาษทอง ที่เราจะพบเห็นตามศาลเจ้าจีน
เกือบทุกศาลเจ้าในภูเก็ต และผมสังเกตุเห็นอีกอย่างหนึ่งภายในบริเวณวัดจะมีอักษรจีนเขียนอยู่บ้าง |
 |
 |
| ภายในวัดจะมีต้นไม้หนึ่งออกลูกคล้ายๆส้มโอแต่มันไม่ใช่ส้มโอน่ะครับ
มันคือ ลูกน้ำเต้าอินเดีย เป็นที่น่าสังเกตุคือเขาจะมีป้ายติดเอาไว้ว่า
"ห้าม ขีดเขียนลูกน้ำเต้าอินเดีย" ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาจะไปเขียนกันทำไมที่ลูกน้ำเต้าอินเดีย |
 |
ภายในวัดพระผุด จะมีพิพิธภัณฑ์ของโบราณเกี่ยวกับวิถีชีวิตคนภูเก็ต
เช่น พวกเครื่องแต่งกาย เครื่องใช้ และ อื่นๆอีกมากมาย
แต่ว่าภายในพิพิธภัณฑ์เขาห้ามถ่ายรูปน่ะจ๊ะ ผมเลยไม่มีโอกาสถ่ายรูปภายในมาให้
อย่างนี้พวกท่านต้องไปดูให้ได้ด้วยตาตัวเอง |
 |
จบแล้วครับ ปิดท้ายด้วยรูปทีมงานคนภูเก็ตตัวจริง
นี่ครับ โฉมหน้าคนภูเก็ตตัวจริงของเรา เห็นมั้ยครับสวยๆหล่อๆกันทั้งนั้น
อ้าวแล้วผมหายไปไหนหว่ะ ไม่มีรูปผมอีกแล้วจนได้
อิอิ |
 |
เก็บตกส่งท้ายคนภูเก็ตตัวจริงของเราไม่รู้จะไปไหนเลยต้องดูแผ่นที่
5555 |
|
